دهکدۀ نو ( دیار سبز )

آتش بزنم بسوزم این مذهب و کیش
عشقت بنهم به‌جای مذهب در پیش
تا کی دارم عشق، نهان در دل خویش
مقصود رهم تویی، نه دین ست و نه کیش
عین‌القضات همدانی
×××××××××××××××
سرزمین من
همیشه در دو بلای عظیم
گرفتار مانده است.
یکی را
داعیۀ سلطنت قلبهاست به هر زمان
و یکی دیگر
بنام سایۀ خدا
حکم میزده است.

در طول قرنها
شلاق حاکمان را
داعیان سلطنت قلبها
تبرک کرده اند
و بر دست شاهان بوسه میزدند.

اینک
شلاق رنج و فقر و ستم
در دست خلیفۀ خداست
او خود حکم اعدام میدهد
خود حکم شلاق و شکنجه میدهد
و خود تازیانه را
با ورد و دعا
تبرک می کند.
......................
از دیار سبز